زهرا کاشی

عوامل مختلف فیزیولوژیک وغیرفیزیولوژیک با افزایش سطح پرولاکتین سرم همراه هستند. مهمترین علت غیرفیزولوژیک این اختلال، تومور ترشح کننده پرولاکتین ی ا پرولاکتینوماست . پرولاکتینوما یک ی از علل شا یع اختلال عملکرد گناد و نازایی در خا نم ها و ی کی از تومورهای شایع هیپوفیز در مردان است که می تواند با ناتوانی جنس ی و اختلال بینایی تظاهر کند. درمان پرولاکتینوما با آگونیست های دوپامین حتی در موارد ماکروآدنوم آن، در اکثریت موارد با کنترل بیماری و عوارض آن همراه است و تنها درصد کمی از بیماران نیاز به جراحی پیدا م ی کنند . از طرف ی تشخ یص نادرست پرولاکتینوما سبب درمان های نابجا با داروهای پرهزینه می گردد. لذا ارزی ابی دقی ق و تشخ یص درست بیمار ی و شناخت موارد مورد نیاز به درمان، مدت درمان و نحوه پیگیری از اهمیت بالایی برخوردار است.

بررسی تأثیر پماد کاپسایسین ( کاپسیان 03/0 درصد ) در درمان خارش بيماران همودياليزي عطیه مخلوق 1         شهرام علا 2         زهره حاج حیدری 3         زهرا کاشی4      علیرضا باری5         زهره باری5چكيدهسابقه و هدف : خارش از مشكلات شايع بيماران تحت همودياليز، در مرحله نهايي بیماری كليوي (ESRD) است و حدود 60 درصد بيماران از آن رنج مي‌برند. ازآنجايي‌كه علل متعددی دربروز آن دخيل است لذا درمان‌هاي متفاوتي توصيه شده است. هدف از انجام این مطالعه بررسي تأثير كاپسيان در مقايسه با دارو نما در درمان خارش اورميك بيماران همودياليزي بود.مواد و روش ها : اين مطالعه در سال1386 به روش کارآزمایی بالینی دوسوکور متقاطع، روی 34 بيمار همودياليزي مبتلا به خارش اورميك، انجام شد. بیماران به طور تصادفي و با ورود تدریجی در دو گروه مساوی به مطالعه وارد شدند و داروی کاپسیان 03/0 درصد يا دارونما را به مدت 4 هفته دریافت نمودند، قبل از شروع درمان و با فواصل يك هفته‌اي از آغاز درمان از نظر شدت خارش، توزيع نواحی خارش دار و اختلال خواب نمره‌دهي شدند. بعد از 4 هفته از شروع درمان، دارو به مدت 2 هفته قطع شد و گروهي كه دارو دريافت نموده بودند، دارونما و گروهي كه دارو نما دريافت كرده بودند تحت درمان با دارو قرار گرفته و مجدداً بررسي شدند. یافته ها : در این بررسی اختلاف ميانگين نمره عددي خارش قبل از دريافت‌کاپسیان و هفته‌هاي اول تا چهارم درمان از نظر آماری معنی‌دار بود(0001/0=P). اختلاف ميانگين نمره عددي خارش قبل از دريافت دارو نما، قبل از شروع درمان و در هفته‌هاي متوالي نیز معنی‌دار بود(0001/0=P). قبل ازشروع درمان، اختلاف آماری معنی‌داری بین دارو و دارونما وجود نداشت اما در هفته اول تا چهارم این اختلاف معنی‌دار بود(0001/0=P). نتایج حاصل از آنالیز آماری اندازه گیری مکرر نشان داد که با گذشت زمان، میزان کاهش شدت خارش، در گروهی که دارو مصرف می‌کردند، در مقایسه با دارونما بیشتر بوده است (0001/0= P).استنتاج : علیرغم تأثیر مناسب کاپسیان در کاهش خارش بیماران با توجه به تأثير مناسب دارونما در كاهش خارش اورميك و عدم بروز عارضه به دنبال مصرف آن در مقايسه با دارو و با توجه به اينكه دارونماي ما داراي خواص مرطوب كنندگي پوستي بود، لذا توصيه مي‌شود بيماران از مرطوب كننده‌هاي معمول موضعي به عنوان يكي از راهكارهاي درمان خارش اورميك استفاده نمايند. واژه‌های كليدي: مرحله نهايي نارسایی كليوي، همودياليز، خارش، كاپسایسین مولف مسئول: دکتر شهرام علا- ساری، کیلومتر 18 جاده خزرآباد مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم دانشکده داروسازی             E-mail: sh204ala@yahoo.com1. فوق تخصص نفرولوژی، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی مازندران                                             4. فوق تخصص غدد، استادیار دانشگاه علوم پزشکی مازندران2. دکترای داروسازی بالینی استادیار و عضو مرکز تحقیقات علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشکی مازندران      5. متخصص داخلی دانشگاه علوم پزشکی مازندران3. متخصص پوست، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی مازندرانEتاريخ دريافت : 2/5/87          تاريخ ارجاع جهت اصلاحات : 12/6/87            تاريخ تصويب : 22/8/87   

چكيدهسابقه و هدف : کم کاری تیروئید يكي از شايعترين بیماریهای غدد داخلی است. کمبود هورمون های تیروئید ممکن است رشته های عصبی و عضلانی، سيستم ريوی و تهویه آلوئولی را تحت تاثیر قرار دهد. هدف از این مطالعه بررسي تأثیر لووتيروكسين، برعملكرد سيستم تنفسي بيماران مبتلا به هيپوتيروئيدی مراجعه كننده به درمانگاه بیمارستان امام خميني بوده است.مواد و روش ها: این مطالعه به روش كارآزمايي باليني روی 50 نفر از بیماران مبتلا به هيپوتيروئيدي مراجعه كننده به درمانگاه غدد بيمارستان امام خميني ساری درسال 86- 1385 انجام شد. پس از اخذ شرح حال و معاینه بالینی، آزمایش عملکرد تیروئید شامل  T4و  TSH، آزمایش گاز های خون شریانی (ABG) ، عکس قفسه سینه و اسپيرومتری گرفته شد. اندکس های اسپیرومتری شامل FVC  ،FEV1 ، FEV1/FVC ،  FEF 25-75و PEF ثبت شد. سپس بیماران تحت درمان با قرص لووتيروكسين (μg/kg 6/1) قرار گرفتند. پس از اصلاح کم کاری تیروئید مجددا معاینه بالینی ، تستهای تیروئیدی و اسپیرومتری انجام شد. نتایج با استفاده از آزمون آماری Paired t-test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: 50 بیمار زن مبتلا به هیپوتیروئیدی 45- 15 ساله با میانگین سنی 4/13± 98/34 بررسی شدند. اندکس های ABG اندازه گیری شده قبل و بعد از درمان در محدوده نرمال قرار داشتند و تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود. میانگین FVC و FEV1 و FEV1/FVC و  FEF 25-75و PEF قبل و بعد از درمان به طور معني داري متفاوت بود (به ترتيب02/0 P= و 005/0P= و 007/0P= و 002/0P= و0001/0P= ).   استناج: نتایج نشان داد که درمان هیپوتیروئیدی با لووتیروکسین می تواند اثرات بسیار خوبی بر عملکرد ریوی و معیار های اندازه گیری شده در اسپیرومتری داشته باشد. واژه های كليدي : هیپوتیروئیدی، لووتیروکسین، اسپیرومتری، عملکرد ریوی  E اين تحقيق طي شماره 83-85  در شوراي پژوهشي دانشگاه ثبت شده و با حمايت مالي دانشگاه علوم پزشكي مازندران انجام شده است.  مولف مسئول : دکتر عذرا اخی: ساری، بلوار امیرمازندرانی، مرکز آموزشی درمانی امام خمینی- بخش داخلی                     Email:zr_akha@yahoo.com  1. فوق تخصص غدد و متابولیسم، استادیار گروه داخلی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران 2. فوق تخصص ریه، استادیار گروه داخلی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران3. فوق تخصص غدد و متابولیسم ، دانشیار گروه داخلی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران4. متخصص پاتولوژی، دانشیار گروه پاتولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران Eتاريخ دريافت : 25/4/87          تاريخ ارجاع جهت اصلاحات : 29/5/87            تاريخ تصويب: 22/8/87

چكيدهسابقه و اهداف : اندازه گیری قد و وزن کودکان و نوجوانان از منابع مهم اطلاعاتی و بهترین شاخص ارزیابی وضعیت رشد وتغذیه آنها و سلامت جامعه می باشد. این مطالعه به منظور بررسی قد و وزن ،نمایه توده بدنی( BMI ) و وضعیت بلوغ دختران شهر ساری در سال1386 انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی روی 1320 دختر 18-6 ساله مدارس ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان شهر ساری انجام شد. قد، وزن و وضیعت بلوغ دختران توسط افراد آموزش دیده بررسی و ثبت شد. همچنین نمايه توده بدن محاسبه و ثبت گردید. سپسZ-Score(SDS) وزن، قد و نمايه توده بدن افراد مورد مطالعه با استفاده از منحني استاندارد محاسبه و يافته ها با نمودار NCHS و همچنین یافته های مطالعه 1377 ساری مقایسه شد. جهت آنالیز داده ها از آمار توصیفی استفاده شد.یافته ها: با استفاده از نمودار NCHS، 1256نفر (2/95 درصد)از افراد مورد مطالعه قد نرمال (صدک 95- 5 درصد)داشتندووزن 1254نفر (95 درصد) از افراد درمحدوده صدک 95 درصد-5 درصدبود. 5/2 سانتيمتر افزايش رشد قدي و 7/2كيلوگرم افزايش وزن نسبت به سال 1377 ديده شد.BMI افراد در همه گروههای سنی(بجز 17 سالگی با SD05/0-( بالاتراز صدک 50 بودو میانگین سن شروع منارک 1/1±4/11 به دست آمد .استنتاج: نتایج مطالعه انجام شده در ساری نشان دهنده بهبود شاخصهای رشدی نسبت به مطالعه سال 1377 و نزدیک شدن به استانداردهای کشورهای توسعه یافته است. واژه های کلیدی : وزن، قد، BMI ، سن بلوغ، دختران، دانش آموز، ساری E اين تحقيق طي شماره 12-86 در شوراي پژوهشي دانشگاه ثبت شده و با حمايت مالي دانشگاه علوم پزشكي مازندران انجام شده است.مولف مسئول: دکتر عذرا اخی: ساری، خیابان امیر مازندرانی، مرکزآموزش درمانی امام خمینی (ره)                        Email: zr_akha@yahoo.com 1. فوق تخصص غدد و متابولیسم، استادیار گروه داخلی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران 2. متخصص داخلی دانشگاه علوم پزشکی مازندران 3. فوق تخصص غدد اطفال، عضو مرکز تحقیقات تالاسمی و استاد گروه اطفال دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران Eتاريخ دريافت : 30/2/87                          تاريخ ارجاع جهت اصلاحات : 11/9/87                     تاريخ تصويب: 25/10/87